ლოგისტი

ISTJ პიროვნება

ლოგისტები არიან პრაქტიკული და ფაქტებზე ორიენტირებული ადამიანები, რომელთა სანდოობაშიც ეჭვს ვერ შეიტანთ.

სცენა, რომელიც ასახავს ISTJ პიროვნების ტიპს (ლოგისტი). ასაკოვანი ISTJ მამაკაცი კომფორტულ სავარძელში ზის და ცხელ სასმელს მიირთმევს. მაგიდაზე, მის გვერდით, წიგნი დევს. კაცი გარშემორტყმულია მაღალი წიგნების თაროებით, რომლებიც სისუფთავით და წესრიგითაა განლაგებული. თაროების ძირში მძინარე ძაღლი წევს, რაც ასახავს ISTJ-ის სტრუქტურული და ორგანიზებული გარემოსადმი უპირატესობას. მთლიანი სცენა გამოხატავს პასუხისმგებლობას, პრაქტიკულობას და სისტემებისა და ტრადიციების შენარჩუნებისადმი თავდადებას.
I ინტროვერტი S დაკვირვებული T მოაზროვნე J ორგანიზებული

ლოგისტი

მე უფრო შემეშინდებოდა იმ უნარების არგამოყენებისა, რომლებიც მერგო. უფრო შემეშინდებოდა საქმის გაჭიანურების და სიზარმაცის.

დენზელ ვაშინგტონი

ხასიათის ამ ტიპის მქონე ადამიანები, ISTJ (ლოგისტი), ყოველთვის ამბობენ იმას, რასაც გულისხმობენ, და როდესაც რაიმეს გაკეთებას დებენ პირობას, ბოლომდე მიჰყვებიან მას. საიმედოობისა და პასუხისმგებლობის განცდით, მათ ასევე განივითარეს ღრმა პატივისცემა სტრუქტურისა და ტრადიციების მიმართ. ხშირად მათ მოსწონთ ისეთი ორგანიზაციები, სამუშაო ადგილები და საგანმანათლებლო გარემო, სადაც არსებობს მკაფიო წესრიგი, იერარქია და მოლოდინები.

მიუხედავად იმისა, რომ პრაგმატისტები შეიძლება არ იყვნენ განსაკუთრებით თვალში საცემები ან ყურადღების მაძიებლები, ისინი საზოგადოების მყარი და სტაბილური საფუძვლის შენარჩუნებაში წვლილზე მეტს დებენ. საკუთარ ოჯახებსა და საზოგადოებაში, ამ ტიპის ადამიანები ხშირად იმსახურებენ პატივისცემას მათი საიმედოობის, პრაქტიკულობისა და ყველაზე სტრესულ სიტუაციებშიც კი ლოგიკურობისა და სიმშვიდის შენარჩუნების უნარის გამო.

ISTJ პიროვნება (ლოგისტი)
მეთოდურობას ერთგულად მიჰყვებიან, პრაგმატისტები უფრო ხშირად ერიდებიან სპონტანურ და დაუფიქრებელ ქმედებებს – მათ ურჩევნიათ კარგად გააზრებული გადაწყვეტილებების მიღება ნებისმიერი ტიპის საკითხზე.

კეთილსინდისიერად ცხოვრება

ხასიათის ამ ტიპის მქონე ადამიანებს სჯერათ, რომ ნებისმიერ სიტუაციაში არსებობს ერთადერთი „სწორი გზა“, ხოლო ვინც ამას არ აღიარებს, ალბათ ცდილობს წესები საკუთარი ინტერესებისთვის მოირგოს. შესაბამისად, ისინი სწრაფად იღებენ პასუხისმგებლობას თავიანთ ქმედებებსა და არჩევანზე. მათთვის უფრო ადვილია საკუთარ შეცდომებზე პასუხისმგებლობის აღება, ვიდრე სიმართლის მიჩქმალვა ან თავის მართლება. პრაგმატისტებისთვის პატიოსნება და პირდაპირობა ბევრად მნიშვნელოვანია, ვიდრე რომელიმე სოციალური როლის გათამაშება – ურჩევნიათ სინდისს მოუსმინონ, ვიდრე ვინმეს მოხიბვლას შეეცადონ ტყუილებით.

მსოფლიოში, სადაც ბევრი ადამიანი თავს არიდებს პასუხისმგებლობას ან ამბობს იმას, რაც სხვებს სურთ მოისმინონ, პრაგმატისტები გამოირჩევიან ერთგულებით, პასუხისმგებლობითა და პატიოსნებით.

პრაგმატისტები ცნობილები არიან იმით, რომ ნებისმიერ ფასად ცდილობენ ვალდებულებების შესრულებას. ისინი შოკირებულნი რჩებიან, როდესაც ადამიანები ვერ იცავენ იგივე სტანდარტებს. ხანდახან ისინი შესაძლოა უსამართლოდ განსჯიდნენ მათ, ვინც ვერ ახერხებს ასეთი ხისტი თვითკონტროლის შენარჩუნებას – მიაჩნიათ, რომ ეს ადამიანები შეიძლება ზარმაცები ან არცთუ ისე პატიოსნები არიან, მაშინ როცა ისინი შესაძლოა სხვა გამოწვევებს უმკლავდებოდნენ. მიუხედავად იმისა, რომ ეს ხანდახან პრაგმატისტებს ხისტ და უგრძნობელ ადამიანებად წარმოაჩენს, მათი განსჯა ხშირად მომდინარეობს საიმედოობისა და სტრუქტურის მიმართ მათი შეუვალი ერთგულებიდან.

სხვების საქმის კეთება

პრაგმატისტების თავდადება აღსანიშნავი ღირსებაა, რაც ბევრ მათ მიღწევას განაპირობებს. თუმცა ეს შესაძლოა მათი სისუსტეც გახდეს, როცა სხვები ამას ბოროტად იყენებენ. მათი ძლიერი შრომის ეთიკისა და მოვალეობის გრძნობის გამო, ხშირად სხვების პასუხისმგებლობების საკუთარ თავზე აღება უწევთ. მიუხედავად იმისა, რომ ისინი არ უჩივიან ამ მდგომარეობას, პრაგმატისტები შეიძლება გადაიღალონ ან სულიერად დაეცნენ, თუ მუდმივად მოელიან მათგან – ან თავად იღებენ საკუთარ თავზე – კოლეგების, მეგობრების თუ საყვარელი ადამიანების მოვალეობების შესრულებას.

ხშირად პრაგმატისტები აღმოაჩენენ, რომ სხვის საქმეს აკეთებენ – თან ისე, რომ ამისთვის არც კრედიტს იღებენ.

პრაგმატისტები განსაკუთრებულად არ გამოირჩევიან ემოციების ღიად გამოხატვით, თუმცა ეს სულაც არ ნიშნავს, რომ წყენა ან უკმაყოფილება არ იპყრობს მათ, როცა ზედმეტად დიდ ტვირთს იღებენ საკუთარ თავზე. თუ პრაგმატისტები არ იზრუნებენ იმაზე, რომ მათი ურთიერთობები იყოს დაბალანსებული და მდგრადი, მათ შესაძლოა, ბოლოსდაბოლოს, შეარყიონ ის სტაბილურობა, რომლის დაცვის პასუხისმგებლობასაც თავად გრძნობენ. კარგი ამბავი ის არის, რომ თუ პრაგმატისტები ისწავლიან საზღვრების დაწესებას და იმაზე საჯაროდ საუბარს, როდის გრძნობენ თავს გადატვირთულად, მათ შეეძლებათ მსოფლიოს შესთავაზონ თავიანთი მრავალი დადებითი თვისება – სიცხადე, ერთგულება და საიმედოობა.